سفتی میوه و قابلیت برداشت مکانیکی:

یکی دیگر از ویژگی‌های ارقام گوجه‌فرنگی هاینز، سفتی بالای میوه و قابلیت ماندگاری آن روی بوته است. این ویژگی امکان برداشت مکانیکی را فراهم می‌کند و میوه‌ها حتی پس از رسیدن نیز می‌توانند برای مدت طولانی روی بوته باقی بمانند و به مرحله‌ای برسند که برای برداشت مکانیکی مناسب باشند، بدون اینکه کیفیت آن‌ها افت کند.

نگاهی تاریخی به این موضوع اهمیت آن را بیشتر نمایان می‌سازد. در میانه قرن بیستم، به دلیل برنامه Bracero (توافق‌نامه‌ای بین ایالات متحده و دولت‌های مکزیک برای انتقال نیروی کار به مزارع ایالات متحده بین سال‌های 1942 و 1964)، مزارع و تولیدکنندگان ایالات متحده از نیروی کار ارزان قیمت مکزیکی که در مزارع گوجه‌فرنگی کار می‌کردند، بهره‌مند بودند. در سال 1963، شایعاتی مبنی بر پایان برنامه Bracero منتشر شد و صنعت گوجه‌فرنگی آمریکا، با احتمال از دست دادن 80 درصد نیروی کار ارزان‌قیمتی که برای چیدن گوجه‌فرنگی استفاده می‌کردند، دچار نگرانی شد.

در یک داستان دراماتیک از پشتکار و نبوغ، دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا دیویس (بزرگ‌ترین دانشگاه کشاورزی آمریکا و دومین در دنیا) به موفقیتی دست یافتند که صنعت گوجه‌فرنگی آمریکا مدت‌ها منتظر آن بود. آنها ارقامی از گوجه‌فرنگی را اصلاح کردند که می‌توانستند در برابر برداشت مکانیکی و ضربات ماشین برداشت مقاومت کنند و دری را برای برداشت گوجه‌فرنگی توسط ماشین‌ها به جای دستی باز کنند. این نوآوری طی چند سال منجر به ادغام مزارع و ایجاد کشت‌وصنعت‌های بزرگ شد و در نهایت به شکل‌گیری امپراطوری هاینز انجامید.

در یکی از روایت‌های این داستان، این پیشرفت تکنولوژیکی صنعت رب گوجه‌فرنگی را در کالیفرنیا به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده رب و سس گوجه‌فرنگی در جهان نجات داد. امروزه، تمام گوجه‌فرنگی‌هایی که در ایالات متحده برای تولید سس گوجه‌فرنگی، رب، آب‌میوه و سایر محصولات فرآوری‌شده کشت می‌شوند، توسط ماشین برداشت می‌شوند.